Uniek aan dit huis is dat je te midden van een kleine historische stad bent (7000 inwoners), maar met een zee van rust. De bovenstad kent bijna geen verkeer, veel inwoners hebben zelfs geen auto. De benedenstad bevindt zich aan de andere kant van de heuvel zodat je het comfort van de winkels in handbereik hebt, maar niet het nadeel van de drukte. Er is groen en gezelligheid. De kunstgalerijtjes geven "Elne Ville Haute" een vakantiesfeer, maar zonder dat je er over de koppen loopt. Zelden vind je een plaats waar plaatselijke bevolking, vooral oudjes, en tourisme zo goed hand in hand gaan.

Voor het huis ligt een gezellig pleintje met vergezicht op de "Pick du Canigou". Op de orientatietafel vind je tekst en uitleg over wat je er ziet. De straat langs het pleintje is enkel toegankelijk voor plaatselijk verkeer (Sauf Riverains) en het pleintje zelf is verkeersvrij zodat kinderen er ook aan hun trekken komen. Vaak zie je de oudjes genieten van elkaars gezelschap en de welkome schaduwvlekken onder de bomen. Vaak gepensioneerde landbouwers die de akkers verlaten hebben om in mekaars gezelschap de oude dag te slijten.

Zuidelijk t.o.v. van het huis staat een vervallen kasteel, verstopt achter geveltjes van latere bewoners. In de toekomst zal dat kasteel terug in de oorspronkelijke staat hersteld worden. De stad heeft een optie op het pand. Er woont nu nog een oude dame en zoals het in het zuiden wel meer gebeurt is er niets of niemand geneigd deze dame uit haar huis te verjagen.

In het oosten liggen de tuinen. De grote tuin is tijdelijk afgesloten omdat de toegang niet veilig genoeg is, maar de kleinere tuin "Pätio" baadt in een oase van bloemen en is voorzien van tuinmeubeltjes en BBQ. Er zijn dus geen aangrenzende huizen, wat de rust ten goede komt en wat je ook niet ongemakkelijk t.o.v. derden moet maken als er eens een kind wat luidruchtig wordt.